Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

അങ്കമാലിയിലെ പ്രധാനമന്ത്രി

Share this post

malayalam blogs

ഫോര്‍ട്ട് കൊച്ചി ഗുജറാത്തി സ്ട്രീറ്റിലെ നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ള വീടിന്‍റെ വാതിലില്‍ ആരോ തുടര്‍ച്ചയായി മുട്ടുന്നത് കേട്ടാണ് ജോജി ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റത്.

വാച്ചെടുത്ത് സമയം നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒമ്പതര. തലേന്ന് കഴിച്ചത് കുറച്ച് കൂടിപ്പോയെന്ന് അയാളുടെ മനസ് പറഞ്ഞു.

ഛെ : എന്നത്തേയും പോലെ തെല്ലു കുറ്റബോധത്തോടെ കാലിയായ ബ്രാണ്ടി കുപ്പിയെടുത്ത് വേസ്റ്റ് ബിന്നിലിട്ട് അയാള്‍ വാതില്‍ക്കലേക്ക് നടന്നു.

അപ്പോഴും വാതിലില്‍ മുട്ട് തുടരുകയാണ്.

വെറുതെ പൊളിക്കണ്ട, ദാ വന്നു : വാതില്‍ തകര്‍ന്നു വീഴുമോ എന്ന സംശയത്തില്‍ നടപ്പിന് വേഗം കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ജോജി പറഞ്ഞു. സാക്ഷ മാറ്റിയതും അയാളെ തള്ളിമാറ്റി നിശ്ചല്‍ അകത്തേയ്ക്ക് വന്നു. പഴയ സ്റ്റില്‍ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ നിശ്ചല്‍ കുമാര്‍ തന്നെ. അയാള്‍ ശരിക്ക് കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നീയിത് എവിടെപ്പോയി കിടക്കുകയായിരുന്നു ? വാതിലില്‍ മുട്ടി മുട്ടി മനുഷ്യന്‍റെ ഊപ്പാട് ഇളകി…………… : സമചിത്തത വീണ്ടെടുത്ത അയാള്‍ പെട്ടെന്ന് കൂട്ടുകാരന് നേരെ ആക്രോശിച്ചു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാഗസിന്‍ അയാള്‍ മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു. 

ഞാന്‍ ഉറങ്ങിപ്പോയി. എന്താ നിന്‍റെ അച്ഛന്‍ ചത്തോ ? ഇത്ര അത്യാവശ്യമായി നീ രാവിലെ ഇതെവിടെ പോയതാ ? : പരിഹാസ ഭാവത്തിലുള്ള ജോജിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോള്‍ നിശ്ചലിന്‍റെ ദേഷ്യം ഇരട്ടിച്ചു.

ചത്തത് നിന്‍റെ…………. അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട, ഇങ്ങനെ നട്ടുച്ച വരെ കിടന്നുറങ്ങാനാണോ അങ്ങ് ഊട്ടിയില്‍ നിന്ന് നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തത് ? അവിടെ നിന്നാല്‍ പഴയ പോലെ മെച്ചമില്ല, കൊച്ചിയാ ഇപ്പോള്‍ സായിപ്പന്‍മാര്‍ക്ക് വേണ്ടത് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് എന്‍റെ കയ്യും കാലും പിടിച്ചിട്ടല്ലേ നീ വീണ്ടും ഇത്തിള്‍ക്കണ്ണി പോലെ എന്‍റെ കൂടെ കൂടിയത് ? എന്നിട്ടിപ്പോ……. : കൂട്ടുകാരന്‍റെ രോഷം കണ്ടപ്പോള്‍ ……………അയാളെ പ്രകോപിപ്പിച്ചത് ശരിയായില്ലെന്ന് ജോജിക്ക് തോന്നി. 

ഫോര്‍ട്ട് കൊച്ചി ടൂറിസ്റ്റുകളുടെ പൂങ്കാവനമായതോടെയാണ് നിശ്ചല്‍ ഊട്ടിയോട് സലാം പറഞ്ഞ് നാട്ടിലേക്ക് വന്നത്. അവിടെ വര്‍ഷങ്ങളോളം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും തമിഴ് ഇനിയും അയാള്‍ക്ക് വഴങ്ങിയിട്ടില്ല. ആംഗലേയത്തിന്‍റെ കാര്യം പിന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് പറയണ്ടല്ലോ. വെല്‍ക്കം ടു ഊട്ടി, നൈസ് ടു മീറ്റ് യൂ എന്നീ സ്ഥിരം വാചകങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണ് ഹില്‍ സ്റ്റേഷനിലെ കാഴ്ചകള്‍ ആസ്വദിക്കാന്‍ വരുന്ന മറുനാട്ടുകാരോട് അയാള്‍ ഇത്രയും കാലം പയറ്റിയത്.  കൊച്ചിയില്‍ സ്വന്തം ഭാഷയായത് കൊണ്ട് നാക്ക് ഉപയോഗിച്ച് ഇര പിടിക്കാന്‍ എളുപ്പമാണല്ലോ എന്നാണ് പുതിയ ലാവണം തേടുമ്പോള്‍ അയാള്‍ കണക്ക് കൂട്ടിയത്. 

മക്കളില്ലാത്ത രണ്ടു ഗുജറാത്തി ദമ്പതികളുടെ കയ്യും കാലും പിടിച്ച് അവരുടെ വീടിന്‍റെ ഒഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുകള്‍ നിലയില്‍ താമസം ഒപ്പിക്കാന്‍ നിശ്ചലിന് പ്രയാസമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. കദനകഥകളും മുജ്ജന്മബന്ധവുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ആള്‍ക്കാരെ വീഴ്ത്താന്‍ നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്കുള്ള കഴിവ് പണ്ടേ പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. പക്ഷേ ഒരു വയ്യാവേലിയെയാണ് തോളത്തെടുത്ത് വച്ചതെന്ന് വയസ്സന്‍ പട്ടേല്‍ ഏറെ കഴിഞ്ഞാണ് മനസിലാക്കിയതെന്ന് മാത്രം. വാടക കൊടുക്കാതെ അയാള്‍ മുങ്ങി നടക്കുന്നതും വീട്ടുകാരിയെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് പറ്റിച്ച് അന്നന്നത്തെ ചെലവിനുള്ള കാശ് ഒപ്പിക്കുന്നതും പട്ടേലിനെ ശുണ്ഠി പിടിപ്പിച്ചെങ്കിലും നിശ്ചല്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും ആ കൈകളില്‍ നിന്ന് തെന്നിമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അയാള്‍ അകത്ത് വസ്ത്രങ്ങള്‍ വയ്ക്കുന്ന അലമാരയുടെ ഷെല്ഫ് തുറന്ന് എന്തോ സാധനത്തിനായി പരതി.

അതവിടെയില്ല, ഞാന്‍ തീര്‍ത്തു : എല്ലാം മനസിലായ മട്ടില്‍ അയാളെ നോക്കിയതിന് ശേഷം വേസ്റ്റ് ബിന്നിന് നേരെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചുകൊണ്ട് ജോജി പറഞ്ഞു.

ഓഹോ, അപ്പോ അതും തീര്‍ത്തോ ? അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ അങ്ങനെയാണല്ലോ. വാങ്ങിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ ഞാനും തീര്‍ക്കാന്‍ നീയും ലവളും. ങാ, ഡേ ഞാന്‍ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഓര്‍ത്തത്. നിനക്ക് നല്ലൊരു പണിയും കൊണ്ടാ ഞാന്‍ വന്നത്…….. : നിശ്ചല്‍ പറഞ്ഞു.

ങേ പണിയോ ? : ജോജി സംശയത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ തിരുത്തി. 

അല്ലല്ല കോള്, പക്ഷേ അടിക്കാനുള്ള വെപ്രാളത്തില്‍ ഞാനതങ്ങ്  മറന്നു : പോക്കറ്റില്‍ പരതിയെങ്കിലും നിശ്ചലിന് ഉദ്ദേശിച്ച സാധനം കിട്ടിയില്ല. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓര്‍മ വന്നത് പോലെ അയാള്‍ ഡ്രോയിങ് റൂമിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവിടെ മേശപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന മാഗസിനെടുത്ത് അതിനകത്ത് വച്ചിരുന്ന കടലാസില്‍ കണ്ണോടിച്ചു. തുടര്‍ന്നു അയാളത് ജോജിക്ക് നേരെ നീട്ടി.

കൈ നീട്ടി വാങ്ങുന്നതിനിടയില്‍ ചോദ്യ ഭാവത്തില്‍ ജോജി നിശ്ചലിനെ നോക്കി.

ഇത് നിനക്ക് തരാന്‍ വേണ്ടി ആ സിദ്ദിക്ക് തന്നതാ : നിശ്ചല്‍ പറഞ്ഞു.

ഏത് സിദ്ദിക്ക് ?

എടേ ആ സിനിമാ നടനില്ലേ ? അയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ ആ എയര്‍പോര്‍ട്ടിനടുത്ത് ഹോട്ടല്‍ നടത്തുകയല്ലേ ? എന്‍റെ ഒരു സ്ഥിരം ക്ലയന്‍റാണ്.

അതുകൊണ്ട് ? 

അതുകൊണ്ടൊന്നും ഇല്ല, ഞാന്‍ നിന്നെക്കുറിച്ച് അയാളോട് കുറെ പൊക്കി പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്‍റെ ചങ്ങാതിയാണ്, ഒരു പരഗതിയും ഇല്ലാതെ തേരാപ്പാരാ നടക്കുകയാണ്, ആഹാരത്തിന് പോലും വകയില്ല എന്നൊക്കെ : നിശ്ചല്‍ നിസ്സാര ഭാവത്തില്‍ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പാടെ ജോജിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. 

ങേ ? ഞാന്‍ പറഞ്ഞോ നിന്നോട് ഇങ്ങനെ എനിക്കു വേണ്ടി തെണ്ടാന്‍ ?

നീ പറയണോ ? നീ ഇനിയും വേലയും കൂലിയുമില്ലാതെ ഇവിടെ നിന്നാലേ ഞാന്‍ ഒറിജിനലായി തെണ്ടേണ്ടി വരും. അതുകൊണ്ടാ ഞാന്‍ ഇങ്ങനെയൊരു കടും കൈ ചെയ്തത്. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ആ പട്ടേലിനെ പറ്റിക്കാന്‍ പെടുന്ന പാട് എനിക്കും ആ മുരുകനും മാത്രമറിയാം. ആണ്ടവാ…….. : പ്രാര്‍ഥനാ ഭാവത്തില്‍ മുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിശ്ചല്‍ പറഞ്ഞു.

അറിഞ്ഞിടത്തോളം അളിയാ, ഇത് നല്ലൊരു കോളാ വന്നിരിക്കുന്നത്. ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് വരുന്ന ഒരു പാര്‍ട്ടിയെ നീ ശബരിമല വരെ കൊണ്ടു പോണം. ഓരോരോ സ്ഥലങ്ങള്‍ കാണിച്ചു കൊടുക്കണം, അവര്‍ക്ക് വേണ്ട സൌകര്യങ്ങളും ഒരുക്കണം. അത്രയേയുള്ളൂ. നീ ഇത് തന്നെയല്ലേ അവിടെയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നത് : കടലാസ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു.

ശബരിമലയോ ? : ജോജി സംശയത്തോടെ നോക്കി.

ങാ, നീ നോക്ക്. ഇത് അവരുടെ ഡിമാന്‍റ്സാ. ഇത് ചെയ്തു കൊടുത്താല്‍ അളിയാ പിന്നെ നമ്മള്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു. പറയുന്ന കാശ് കിട്ടും. അത്രയ്ക്ക് വലിയ പുള്ളികളാ, പെണ്ണുങ്ങളായത് കൊണ്ട് നല്ല ജോളിയായി നിനക്ക് പോകുകയും ചെയ്യാം. ഏതോ ഒരു മാധവി. അവളാ ഇവരുടെ ലീഡര്‍, തലൈവി. അവളെഴുതിയ കത്ത് മലയാളത്തിലേക്ക് മാറ്റിയെഴുതിയതാ………….: നിശ്ചല്‍ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. മറുത്തൊന്നും പറയാതെ ജോജി കടലാസിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.

എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്ന് ശബരിമല വരെയും തിരിച്ചും എസി വാഹനത്തില്‍ യാത്ര,

ശബരിമലയില്‍ ദേവസ്വം ഗസ്റ്റ് ഹൌസിലോ ഹോട്ടലിലോ എസി മുറിയില്‍ താമസ സൌകര്യം,

പുലര്‍ച്ചെ അലാറം വച്ച് എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കണം. തുടര്‍ന്നു അയ്യപ്പ ദര്‍ശനം. ശബരിമലയിലെ മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങളും സന്ദര്‍ശിച്ചതിന് ശേഷം ഹോട്ടല്‍ മുറിയിലേക്ക് മടക്കം. അയ്യപ്പനെ കാണാതെ തിരിച്ച് പോകില്ല. അതുകൊണ്ട് മടങ്ങാനുള്ള വിമാന ടിക്കറ്റും എടുത്തിട്ടില്ല. യാത്രയ്ക്കും ഭക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി വരുന്ന സര്‍വ്വ ചിലവുകളും സര്‍ക്കാര്‍ വഹിക്കണം. മുംബെയില്‍ നിന്ന് കേരളം വരെയുള്ള യാത്രയ്ക്കും ഭക്ഷണത്തിനും ചെലവായ തുകയുടെ ബില്ല് കൈവശമുണ്ട്. അതും സര്‍ക്കാര്‍ കൊടുക്കണം. ഉന്നത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘം കേരളത്തിലുടനീളം സംരക്ഷണവുമായി കൂടെ ഉണ്ടാകുകയും വേണം.

ഡേ ഇത്……….. : കത്ത് വായിച്ചതിന് ശേഷം ജോജി എന്തോ സംശയം തോന്നിയ മട്ടില്‍ നിശ്ചലിനെ നോക്കി.

ലവളല്ല ഇവള്‍………… : അയാളുടെ മനസ് വായിച്ചെന്ന മട്ടില്‍ നിശ്ചല്‍ പറഞ്ഞു.

അത് നന്ദിനി തമ്പുരാട്ടി ഫ്രം റോയല്‍ പാലസ് തൃപ്പൂണിത്തുറ. ഇത് വേറെയേതോ തമ്പുരാട്ടി ഫ്രം പൂനെ പാലസ് : അയാള്‍ മുഴുമിപ്പിച്ചു.

ഇതില്‍ ഞാനെന്ത് വേണമെന്നാ നീ ഈ പറയുന്നത് ? : ജോജി ചോദിച്ചു.

നീ അവരുടെ കൂടെ പോകണം. വേണ്ടതൊക്കെ ചെയ്ത് കൊടുക്കണം. ദര്‍ശനത്തിന് ശേഷം അവരെ അത് പോലെ എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടു വിടുകയും വേണം. അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ നല്ല ഇന്ത്യന്‍ മണിയില്‍ പറയുന്ന കാശ് നമുക്ക് കിട്ടും : കസേരയില്‍ ഇരുന്ന ജോജിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് നിശ്ചല്‍ പറഞ്ഞു.

നീയെന്നെ കൊലയ്ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ നോക്കുകയാണോ ? ഞാനൊന്നും പോകില്ല. വേറെയാളെ നോക്ക്. ഒന്നാമത് ഇപ്പോള്‍ ശബരിമലയില്‍ ആകപ്പാടെ പ്രശ്നമാണ്. പോരാത്തതിന് ഇതില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ ? ചെലവ് മുഴുവന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ വഹിക്കണമെന്ന്. ഇത് കണ്ടപ്പോള്‍ നിനക്കെന്ത് മനസിലായി ? : കൂട്ടുകാരനെ നോക്കി ജോജി ചോദിച്ചു.

നിന്‍റെ നന്ദിനി തമ്പുരാട്ടി ഇവളുടെ മുന്നില്‍ ഒന്നുമല്ലെന്ന് മനസിലായി : അയാള്‍ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയില്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.

എന്നിട്ടാണോ നീ എന്നെ അവരുടെ മുന്നില്‍ എറിഞ്ഞു കൊടുക്കാന്‍ നോക്കുന്നത് ? : ജോജി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

ഹും. നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ല കാര്യങ്ങള്‍, ഒരു മുഴു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ ഊട്ടി റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ വന്നിറങ്ങിയ ലവളെ എത്ര തന്‍മയത്വത്തോടെയാ നീ കൈകാര്യം ചെയ്തത്. ഇന്ന് ആ സിദ്ധിക്കും അത് തന്നെയാ പറഞ്ഞത്. ഞാന്‍ നിന്‍റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അയാളോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇത് പിന്നെ ഒരാള്‍ക്ക് പകരം അവളുടെ കുറച്ചു കൂട്ടുകാരികളും ഉണ്ട്. അത്രയേയുള്ളൂ. അതും പട്ടാപ്പകല്‍. നമ്മുടെ നാട്. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ പുറത്തിറങ്ങി സ്വാമിയേ ശരണമയ്യപ്പാ എന്ന് വിളിച്ചാല്‍ മതി. പോലീസും സേവാ സമിതിക്കാരും ഓടി വന്നോളും, : നിശ്ചല്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഒന്നും കേള്‍ക്കാത്ത മട്ടില്‍ ജോജി പുറം തിരിഞ്ഞിരുന്നു.

നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും പോകില്ല, : അയാള്‍ കട്ടായം പോലെ പറഞ്ഞു. പറയുന്നതൊന്നും അയാളുടെ തലയില്‍ കേറുന്നില്ലല്ലോ എന്ന മട്ടില്‍ നിശ്ചല്‍ അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന വുഡന്‍ സ്റ്റാന്‍റിന്‍റെ ഡ്രോ തുറന്ന് ഒരു ബോട്ടിലെടുത്ത് ഗ്ലാസിലൊഴിച്ച് വെള്ളവും ചേര്‍ത്തു ചങ്ങാതിക്ക് നേരെ നീട്ടി.

നീ ഇത് പിടിപ്പിക്ക്,   : ജോജി അത്ഭുതത്തോടെ കൂട്ടുകാരനെയും ബോട്ടിലിലേക്കും നോക്കി.

ഇതെവിടെ നിന്ന് വന്നു ? : അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

ഞാന്‍ ഒരത്യാവശ്യത്തിന് ഇവിടെ ഒരെണ്ണം വച്ചിരുന്നു : നിശ്ചല്‍ ഒരു ചെറിയ ചമ്മലോടെ പറഞ്ഞു. ജോജി മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി, കുറച്ചു കുടിച്ചു. എന്നിട്ട് ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു. 

ജോജി, നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലല്ല. ഏറെ കാലത്തിന് ശേഷമാണ് അവന് ഇത്ര വലിയ ഓര്‍ഡര്‍ കിട്ടുന്നത്. ഇന്‍റര്‍നെറ്റ് വഴിയുള്ള ബുക്കിങ്ങായത് കൊണ്ട് വേറൊന്നും ആലോചിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. ഞാനിന്ന് കുറച്ചു കാശിന് വേണ്ടി ചെന്ന സമയത്താ ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞത്. പിന്നെയൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല, അഡ്വാന്‍സ്  വാങ്ങി അതങ്ങ് ഉറപ്പിച്ചു. : നിശ്ചല്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള്‍ കഴിച്ച മദ്യത്തിന്‍റെ കെട്ടിറങ്ങി പോകുന്നത് പോലെ ജോജിക്ക് തോന്നി.

അഡ്വാന്‍സ് വാങ്ങിച്ചോ ? ആരോട് ചോദിച്ചിട്ട്? : അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

അതിനുള്ള സാവകാശമൊന്നും കിട്ടിയില്ല. അല്ലെങ്കിലും നമ്മള്‍ ഇരു മെയ്യാണെങ്കിലും ഒരു………. : നിശ്ചല്‍ പറഞ്ഞു മുഴുമിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ ജോജി അയാളെ തടഞ്ഞു.

നീ കൂടുതലൊന്നും ഉണ്ടാക്കണ്ട. ഏതായാലും ഞാനില്ല. നീ വേണമെങ്കില്‍ അവരെ ശബരിമലയ്ക്കോ ഗോകര്‍ണ്ണത്തോ എങ്ങോട്ടാണെന്ന് വച്ചാല്‍ കൊണ്ടു പൊയ്ക്കൊ. ഞാന്‍ ഇന്ന് തന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് കാലിയാക്കുകയാണ്. ഇനി നിന്‍റെ ഒരു സഹായവും എനിക്ക് വേണ്ട. : ജോജി എഴുന്നേറ്റ് സാധനങ്ങള്‍ പാക്ക് ചെയ്യാനായി അകത്തേയ്ക്ക് നടന്നു.

എന്ന് പറഞ്ഞാലെങ്ങനെയാ ? എനിക്ക് അവന്മാരെ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിടാനുള്ള പാങ്ങുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുപക്ഷേ ചെയ്തെനെ. പക്ഷേ ഇത്…… : അയാളുടെ പുറകെ നടന്ന് നിശ്ചല്‍ പറഞ്ഞു.

അവന്മാരോ ആരാ അത്? : ജോജി പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു ചോദിച്ചു.

നിശ്ചല്‍ ഒന്നു പരുങ്ങി.

അളിയാ, അത് നീ പേടിക്കണ്ട എന്ന് വച്ച് ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലെന്നെയുള്ളൂ. ഇവളുമാരെ തടയാനായിട്ട് മറ്റവന്‍മാര് മംഗലാപുരത്ത് നിന്ന് ആളെ ഇറക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നാ കേട്ടത്. ഒരു കൃഷ്ണപ്പ. അവിടത്തെ പേര് കേട്ട റൌഡിയാ. ഏകദേശം നമ്മുടെ പഴയ സമര്‍ഖാനെ പോലെയുണ്ടാകും. അവന്‍റെ കയ്യില്‍ പെട്ടാല്‍ എന്‍റെ പൊന്നു ജോജി, നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ. തമിഴാണെങ്കില്‍ പിന്നേയും പിടിച്ചു നില്‍ക്കാം. പക്ഷേ കന്നഡ…… അയാള് എന്നെ പീസ് പീസാക്കും.  

അപ്പോ ഞാനോ ? : ജോജി ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടപ്പോള്‍ നിശ്ചല്‍ ചിരിച്ചു.

നിനക്കാവുമ്പോള്‍ ഒരു പൂ എടുത്ത് വയ്ക്കുന്നത് പോലെ ഈ പ്രശ്നം കൈകാര്യം ചെയ്യാം. നന്ദിനി തമ്പുരാട്ടിയെ പോലെ മറ്റൊരു തമ്പുരാട്ടി. സമര്‍ ഖാനെ പോലെ മറ്റൊരു ഖാനല്ലാത്ത ഖാന്‍. അത്രയേയുള്ളൂ : അയാള്‍ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ആ വാക്കുകള്‍ക്കൊന്നും ജോജിയുടെ മനസ് മാറ്റാനായില്ല.

എനിക്ക് വയ്യ. ഇതെല്ലാം ആ നാമജപക്കാര്‍ അറിഞ്ഞാല്‍ എന്‍റെ മേല്‍ പൊങ്കാല ഇടും. നീ ആ വാങ്ങിച്ച കാശ് തിരിച്ചു കൊടുക്ക്. പ്രശ്നം കഴിഞ്ഞില്ലെ?: ജോജി പറഞ്ഞു. 

ഇല്ല. കഴിഞ്ഞില്ല. ആ പൈസ ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ കയ്യിലില്ല. : നിശ്ചല്‍ അയാളുടെ വഴി തടഞ്ഞു മുന്നില്‍ കയറി നിന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ങേ, അതിനു മുമ്പേ നീ അതങ്ങ് അടിച്ചു തീര്‍ത്തോ ?

അടിച്ചു തീര്‍ത്തേനെ. ഞാന്‍ പൈസ കൊടുക്കാന്‍ കുറച്ചു കൂടി വൈകിയിരുന്നെങ്കില്‍. അവര്, എന്നെ. ഇന്നാ ആന്‍റണിക്കു കാശ് കൊടുക്കാനുള്ള അവസാന ദിവസമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഞാനിത് ഏറ്റെടുത്തത്. ഇനി എന്നെ രക്ഷിക്കാന്‍ നിനക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. ഞാന്‍ വേണമെങ്കില്‍ നിന്‍റെ കാല് പിടിക്കാം : നിശ്ചല്‍ കാല് പിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ജോജി അയാളെ തടഞ്ഞു.

എന്തൊന്നാഡേ ഇത്?

നീ സമയത്ത് എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ അവരെ പിക്ക് ചെയ്യാന്‍ പോയില്ല എന്നറിഞ്ഞാല്‍ ആ സില്‍മാ നടന്‍റെ ആളുകളായിരിക്കും എന്‍റെ കാല് തല്ലിയൊടിക്കാന്‍ വരുന്നത്. നീ കണ്ടിട്ടില്ലേ, സിനിമയില്‍ എന്തൊക്കെ ദുഷ്ടത്തരങ്ങളാ അയാള്‍ ചെയ്യുന്നത്? (പെട്ടെന്നു നിശ്ചലിന്‍റെ മുഖത്ത് വിഷമം നിറഞ്ഞു. സുഹൃത്തിന്‍റെ സുരക്ഷയെ കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക അയാളില്‍ പ്രകടമായി)   അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട, നമുക്കിവിടെ നിന്ന് പോകാം. പഴയ പോലെ ഊട്ടിക്കോ കൊടൈക്കനാലിനോ പോകാം. അതാ നല്ലത്. നീ എല്ലാം എടുത്ത് വയ്ക്ക്………… : സമചിത്തത നഷ്ടപ്പെട്ടത് പോലെ അയാള്‍ പുലമ്പുന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍ ജോജിക്ക് വിഷമം തോന്നി.

അതൊന്നും വേണ്ട, അവരെ ശബരിമലയില്‍ എത്തിക്കണം. അത്രയല്ലേയുള്ളൂ ? ഞാന്‍ നോക്കട്ടെ. നീ സമാധാനപ്പെട് : ജോജി പറഞ്ഞു.

വേണ്ടളിയാ, അത് ശരിയാകില്ല. ചിലപ്പോള്‍ അവിടെ പ്രശ്നമാകും. നിനക്കൊരു ദോഷവും വരാന്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. പെട്ടെന്നെന്തോ ഒരു ബുദ്ധിമോശത്തില്‍ ചെയ്തതാ ഞാന്‍ . നീ ക്ഷമിക്ക്. : നിശ്ചല്‍ അയാളെ നിരുല്‍സാഹപ്പെടുത്തി.

അതൊന്നും സാരമില്ല. ശബരിമലയില്‍ പോകണമെന്ന് ഞാനും ഒരുപാട് നാളായി വിചാരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ഏതായാലും അവിടത്തെ സിറ്റ്വേഷനൊക്കെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് വരാം, : അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

എന്നാ പിന്നെ ഞാനും കൂടെ വരാം. നീയെതായാലും ഒറ്റയ്ക്ക് പോകണ്ട : നിശ്ചല്‍ കൂടെ പുറപ്പെടാന്‍ ഭാവിച്ചപ്പോള്‍ നിഷേധാര്‍ഥത്തില്‍ ജോജി തലവെട്ടിച്ചു.

അത് വേണ്ട മോനേ ദിനേശാ, ഞാനവരോട് ഹിന്ദിയിലും ഇംഗ്ലീഷിലും ചറപറ സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ നീ ഇഞ്ചി കടിച്ച കുരങ്ങനെ പോലെ വെറുതെ ഇരിക്കേണ്ടി വരും. അതുകൊണ്ട് നീയൊരു ഫുള്ളും പിടിപ്പിച്ച് ഇവിടെയിരിക്ക്. അപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ ദേ പോയി, ദാ വന്നു പെട്ടെന്ന് വരാം……………….. : അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പറക്കുന്ന ആംഗ്യം കാണിച്ച് അയാള്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് നടന്നു.

തുടര്‍ന്നു വായിക്കുക 


Share this post